Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK) w punkcie 2309 definiuje warunki, w których wojna jest usprawiedliwiona lub uznana za „sprawiedliwą"; dozwolone są jedynie wojny, które obejmują samoobronę:
„Należy ściśle wziąć pod uwagę dokładne warunki usprawiedliwiające uprawnioną obronę z użyciem siły militarnej. Powaga takiej decyzji jest podporządkowana ścisłym warunkom uprawnienia moralnego. Potrzeba jednocześnie w tym przypadku:
- aby szkoda wyrządzana przez napastnika narodowi lub wspólnocie narodów była długotrwała, poważna i niezaprzeczalna;
- aby wszystkie pozostałe środki zmierzające do położenia jej kresu okazały się nierealne lub nieskuteczne;
- aby były uzasadnione warunki powodzenia;
- aby użycie broni nie pociągnęło za sobą jeszcze poważniejszego zła i zamętu niż zło, które należy usunąć. W ocenie tego warunku należy uwzględnić potęgę współczesnych środków niszczenia.
Są to elementy tradycyjnie wymieniane w teorii tzw. wojny sprawiedliwej.
Ocena warunków uprawnienia moralnego należy do roztropnego osądu tych, którzy ponoszą odpowiedzialność za dobro wspólne".
Zatem, zgodnie z Katechizmem Kościoła Katolickiego, prowadzenie wojny przeciwko Iranowi w celu uniemożliwienia mu uzyskania broni jądrowej (co w tym przypadku nazywane jest wojną prewencyjną) nie może być uznane za wojnę sprawiedliwą. Decydującym kryterium KKK, w n. 2309, jest:
„aby szkoda wyrządzana przez napastnika narodowi lub wspólnocie narodów była długotrwała, poważna i niezaprzeczalna". Potencjalne, przyszłe lub hipotetyczne zagrożenie (takie jak program nuklearny) nie stanowi rzeczywistej i pewnej agresji zbrojnej.
Co więcej, posiadanie lub potencjalne nabycie broni jądrowej nie stanowi casus belli (wydarzenia lub czynu usprawiedliwiającego wojnę). KKK nigdy nie uważa posiadania broni, potencjału militarnego ani programu nuklearnego za agresję zbrojną. Doktryna katolicka potępia rozprzestrzenianie broni jądrowej, ale nie zezwala na atakowanie kraju w celu uniemożliwienia mu zdobycia broni jądrowej.
Co więcej, kryterium „ostateczności" nie jest spełnione. Aby wojna była sprawiedliwa, wszystkie rozwiązania bez użycia przemocy muszą zostać wyczerpane: dyplomacja, inspekcje, sankcje, mediacja międzynarodowa i odstraszanie. W przypadku Iranu nadal istnieją alternatywy pozamilitarne. Dlatego „ostateczność" nie została osiągnięta.
Wreszcie, kryterium proporcjonalności sprawia, że wojna jest jeszcze mniej uzasadniona. KKK wymaga, aby „użycie broni nie powodowało zła większego niż zło, które należy wyeliminować". Wojna z Iranem, krajem liczącym 90 milionów ludzi w niestabilnym regionie, z ryzykiem eskalacji nuklearnej lub regionalnej, z pewnością wyrządziłaby większą szkodę niż zagrożenie, któremu rzekomo ma zapobiec.
