To był szczęśliwy dzień dla Kościoła, kiedy Papież Jan Paweł II w 1982 roku mianował ówczesnego arcybiskupa Monachium prefektem Kongregacji Nauki Wiary. Kardynał Joseph Ratzinger kierował tą najważniejszą dykasterią Kurii Rzymskiej do czasu, gdy sam został wybrany w 2005 roku na najwyższego pasterza i nauczyciela chrześcijaństwa. Joseph Ratzinger od dawna był światowej sławy teologiem, którego genialne „Wprowadzenie w chrześcijaństwo" zostało przetłumaczone na wiele języków.
Należy wspomnieć o Jego pionierskim wkładzie, jako doradcy ks. kard. Josepha Fringsa z Kolonii, do dwóch soborowych konstytucji dogmatycznych: o Objawieniu Bożym i o Kościele. Prawidłowa interpretacja nauczania soborowego, wbrew fałszywemu odwołaniu się do samozwańczego tzw. ducha soboru, była także głównym mandatem Jego działalności jako prefekta Kongregacji Nauki Wiary. Dotyczy to deklaracji o sakramentalności kapłaństwa w związku z prawdą objawioną, że tylko człowiek ochrzczony może ważnie przyjąć sakrament święceń (biskup, prezbiter, diakon). Bardzo ważna jest deklaracja „Dominus Iesus" o jedyności Chrystusa jako Zbawiciela i Jego Kościoła jako jedynego sakramentu zbawienia świata, który w pełni instytucjonalnie realizuje się w Kościele katolickim („Lumen gentium" 8).
Przeciw dyktaturze relatywizmu
Wysoką rangę w historii teologii mają również dwa teksty dotyczące latynoamerykańskiej teologii wyzwolenia, opracowane na podstawie „Gaudium et spes". Potwierdza się w nich próbę chrystologicznego pogłębienia nauki społecznej Kościoła. Neguje się błąd godzenia chrześcijaństwa z filozofią marksistowską. Komunizm nie tylko w praktyce był największą zbrodnią przeciwko ludzkości. To raczej oparta na ateizmie antropologia nieuchronnie doprowadziła do zniszczenia człowieka, tak jak transhumanizm jest obecnie niszczącym zaprzeczeniem obrazu Boga i osobowej godności człowieka. Podobnie jak komunizm i faszyzm, jego korzenie są głęboko ateistyczne.
W walce z agnostycznym relatywizmem Joseph Ratzinger, jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary, zawsze podkreślał, że antytezą prawdy jest kłamstwo i że nie należy dać się zwieść obietnicy, że wyrzeczenie się prawdy o samoobjawieniu się Boga w Jezusie Chrystusie jest tolerancją dla różnorodności subiektywnych prawd, ale musi prowadzić do dyktatury relatywizmu. Widzimy to w brutalnych rządach głównego nurtu libertynizmu w świecie zachodnim i w nieludzkiej absolutnej kontroli myśli i zachowań w azjatyckich dyktaturach komunistycznych.
„Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli" (J 8, 32)
Prawda to coś więcej niż znajomość jakiegoś faktu. Raz po raz Papież Benedykt przypominał nam o najgłębszym poznaniu wiary chrześcijańskiej. „Prawdą jest osoba Chrystusa, który mówi o sobie: « Ja jestem drogą, i prawdą, i życiem »" (J 14, 6). Wiara jest uczestnictwem we wzajemnym poznaniu Ojca i Syna w Duchu Świętym. A ta wiara realizuje się w nadziei i miłości, gdy żyjemy, naśladując Chrystusa, aż do upodobnienia się do Niego w Jego krzyżu i zmartwychwstaniu.
W swojej trylogii o Jezusie Joseph Ratzinger niejako podsumował i streścił cały dorobek swojego teologicznego i filozoficznego życia. Chodzi o spotkanie z osobą Chrystusa – Syna pochodzącego od Ojca, który przyjął ciało z Maryi Dziewicy i jest wśród nas jako ziemski, wieczny i wywyższony Pan w swoim prawdziwym człowieczeństwie. W tym kontekście należy wymienić wszystkie ważne wypowiedzi Josepha Ratzingera na temat liturgii, które są niejako kontynuacją myśli Romana Guardiniego na temat ducha i istoty liturgii. To staje się jasne, że dla Benedykta XVI chrześcijaństwo nie jest profesorską religią, ale żywą wspólnotą życia z Trójjedynym Bogiem w uwielbieniu, chwaleniu, dziękczynieniu, prośbach i zadośćuczynieniu jako prośbie o pojednanie z Bogiem i człowiekiem.
Opoka Kościoła
Współpraca Papieża Jana Pawła II i prefekta Kongregacji Nauki Wiary Josepha Ratzingera była wielkim błogosławieństwem dla Kościoła i powinna być wzorem dla relacji najważniejszej dykasterii Kurii Rzymskiej z Następcą Piotra. Papież jest bowiem wieczną zasadą i fundamentem Kościoła w prawdzie wiary i komunii wszystkich biskupów i wiernych, ponieważ w nim cały Kościół zwraca swój wzrok na Jezusa i wyznaje: „Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego". Nierozerwalnie związana jest z tym obietnica dana Piotrowi i jego następcom w Rzymie: „Ty jesteś Piotr i na tej skale zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą".
Prosty chrześcijanin, genialny teolog Joseph Ratzinger, jako kardynał prefekt Kongregacji Nauki Wiary i jako wikariusz Chrystusa w misji Papieża rzymskiego, służył tej obietnicy Chrystusa jak mało kto w naszej epoce swoimi bogatymi talentami i mocą łaski Bożej, której zawsze się powierzał.
Prefekt Kongregacji Nauki Wiary w latach 2012-2017
Tłum. Anna Meetschen
