Obecnie ponad 95% pieniądza w obiegu jest tworzone przez banki komercyjne w formie pożyczek, które muszą być spłacane wraz z odsetkami, co tworzy niespłacalne długi dla rządów, przedsiębiorstw i osób fizycznych. MICHAEL proponuje, aby niezależny organ tworzył, w imieniu społeczeństwa, pieniądz bezodsetkowy, emitowany zgodnie z potrzebami ludności.
Na czym opierałby się ten pieniądz Kredytu Społecznego Douglasa?
Na tej samej podstawie co dzisiaj: na produkcji – na rzeczach, które kupuje się za pieniądze. Każdy pieniądz nieoparty na produkcji, rzeczywistej lub potencjalnej, byłby czystą inflacją.
Ale czyż dzisiejszy pieniądz nie opiera się na złocie?
Oparcie na złocie to mit. Jaki związek może istnieć między złotem – które trzeba wydobywać z głębin ziemi – a rzeczami, które żywią, ubierają, dają dom, leczą, odpoczywają, bawią i edukują?
Umieść całe złoto świata pośród niczego — na przykład na Biegunie Północnym. Bądź właścicielem całego tego złota, otoczonym przez nic. Po prostu umrzesz z głodu.
Nawet gdy banki przechowywały pewną ilość złota w swoich skarbcach — na przykład 25 centów w złocie za każdego papierowego dolara — złoto, nie więcej niż papier, miało wartość pieniężną, z wyjątkiem sytuacji związanych z dostępną produkcją. Zniszcz całą produkcję farm i fabryk, zachowując jednocześnie złoto. Z czego będziesz żył?
Ale zniszcz całe złoto i zachowaj farmy i fabryki: będziesz żył tak samo łatwo jak wcześniej — pod warunkiem, że nie będziesz na tyle głupi, by czekać na złoto, zanim ugryziesz kęs chleba.
Pieniądz to konwencja. Instrument pieniężny może być wykonany z czegokolwiek, pod warunkiem, że każdy go zaakceptuje w zamian za towary lub usługi.
Ale jesteśmy tak przyzwyczajeni do pieniądza opartego na złocie, że nikt nie zaakceptowałby już pieniądza nie wspieranego złotem?
Naprawdę? W 1914 roku, kiedy wybuchła I wojna światowa, angielscy deponenci rzucili się do swoich banków, aby wypłacić swoje pieniądze w „złotych suwerenach". Oczywista niemożliwość, ponieważ złoto stanowiło jedynie ułamek pieniędzy w obiegu.
Banki zamknęły swoje podwoje. Rząd nakazał Bankowi Anglii drukowanie papierowych funtów szterlingów i uznał je za prawny środek płatniczy na równi ze złotem. Banki zostały ponownie otwarte. Anglicy mieli papier i życie toczyło się dalej.
W Kanadzie, 30 kwietnia 1940 roku, rząd postanowił znieść podstawę złota dla wszystkich pieniędzy w kraju. Złoto zostało przekazane do systemu kontroli walutowej — to znaczy, aby służyć jako towar do wymiany między krajami.
Uwaga: Począwszy od I wojny światowej w 1914 roku, wszystkie kraje porzuciły standard złota, który nigdy tak naprawdę nie funkcjonował, ponieważ zapotrzebowanie na pieniądz znacznie przekraczało ilość dostępnego złota. Po porozumieniach z Bretton Woods z 1944 roku, tylko dolar amerykański był wymienialny na złoto, a tylko banki centralne innych krajów — a nie osoby prywatne — mogły uzyskać złoto w zamian za dolary amerykańskie. Oczywiście, popyt wkrótce przekroczył dostępną podaż złota, co skłoniło prezydenta USA Richarda Nixona do zakończenia tego układu w 1971 roku.
