Fragmenty książki ks. Władysława Śpikowskiego pt. „Uczestnictwo we Mszy Świętej", wznowionej niedawno przez wydawnictwo „Te Deum" z Warszawy.
Władysław Śpikowski, (1897–1980), polski ksiądz katolicki, patrolog, liturgista; zajmował się także gnostycyzmem. Urodzony w Kępnie, święcenia kapłańskie otrzymał w Poznaniu w 1922 r. Zmarł w Śremie w 1980 r.
Dorobek naukowy ks. Śpikowskiego jest ważny dla studiów nad gnostycyzmem ze zględu na zainteresowanie Ireneuszem z Lyonu i jego traktatem Adversus haereses (Zdemaskowanie i odparcie fałszywej gnozy) – jednym z najważniejszych źródeł do badania tej późnoantycznej formacji religijnej. W 1926 r. ogłosił drukiem w Strasburgu rozprawę La doctrine de l'Église dans saint Irénée, która była podstawą doktoratu uzyskanego przez niego w tym samym roku. W ciągu kilku następnych lat ks. Śpikowski wygłaszał wykłady i publikował artykuły na temat nauki tego Ojca Kościoła i polemisty antygnostyckiego. W 1933 r. ukazało się jego studium Polemika św. Ireneusza z gnostykami o Bogu, w którym przedstawia za Ireneuszem poglądy gnostyków II w., analizuje jego metody polemiki oraz rekonstruuje naukę o Bogu tego Ojca Kościoła. W przekładzie ks. Śpikowskiego miało ukazać się tłumaczenie Adversus haereses w serii źródeł do historii Kościoła („Pisma Ojców Kościoła"), jednak złożony już tekst został zniszczony przez Niemców w 1939 r.
