Pionki w grze (25)

Międzynarodowa konspiracja

część dwudziesta piąta

Cały świat powinien był wiedzieć o kierowanym przez Moskwę spisku przeciwko Hiszpanii, ponie­waż ostateczne rozkazy zostały przechwycone, podczas przekazywania ich przez Komintern przy­wódcom ruchu rewolucyjnego w Hiszpanii. Doku­menty zostały przekazane gazecie „Echo de Pa­ris", która opublikowała je w kwietniu 1936 r. Przy­taczamy artykuł z „Echo de Paris".

„TEKST INSTRUKCJI DLA CZERWONEJ MI­LICJI"

„Te instrukcje dla komendantów hiszpańskiej Czerwonej Milicji… nie pochodzą z Centralnej Or­ganizacji Hiszpańskiej, ale ze Służby Technicznej w Paryżu, która wysłała je do Hiszpanii pod tą datą. Służba Techniczna należy do francuskiej partii komunistycznej, blisko współpracując z Ko­minternem i jego delegatami we Francji. Doku­ment, który publikujemy znajduje się w rękach rządu; nie jesteśmy stroną, która mu go przeka­zała. Jesteśmy przekonani, że Édouard Daladier, mini­ster wojny i obrony, wydał rozkazy do podjęcia za­pobiegawczych środków obrony i ochrony.

Skrócony tekst jest następujący:

1. Wzmocnić strażników i oddziały szturmowe w koszarach oraz wyposażyć je w pistolety auto­matyczne. Te oddziały szturmowe i strażnicy są członkami partii komunistycznej, służącymi w si­łach stałych i w rezerwie.

2. Oddziały te zostaną umieszczone w poro­zumieniu z Grupami, które włamią się do koszar. Grupy będą ubrane w mundury i będą wykony­wały rozkazy naszych oficerów, do których mamy cał­kowite zaufanie.

3. Kiedy rozpocznie się walka, nasi oficerowie zostaną potajemnie wpuszczeni ze swoimi gru­pami. Skontaktują się z odpowiednimi komitetami i przeprowadzą przygotowany plan ataku we­wnątrz koszar.

4. Tymczasowe komitety w koszarach powinny odnawiać co dwa dni swoje listy wrogów, osób neutralnych, sympatyków i ekspertów. Kiedy ko­szary zostaną zdobyte, osoby sklasyfikowane jako wrogowie, włączając zwłaszcza wszystkich do­wódców i oficerów, powinny zostać natychmiast i bez wahania zlikwidowane.

5. Każdemu członkowi komitetu powinna zo­stać dostarczona lista nazwisk osób, które mają być osobiście przez niego zabite.

6. Po pozbyciu się wrogów, osoby neutralne powinny zostać poddane surowym testom, żeby zabić w nich jakąkolwiek niepewność, która jest notoryczna u tak niezdecydowanych charakterów.

7. Komitety zajmujące się osobami neutralnymi dokonają koniecznych ustaleń dla zewnętrznych grup czuwających na wejście do koszar pod pre­tekstem pomocy przy stłumieniu buntu.

8. To ma małe znaczenie.

9. Oddziały odkomenderowane do zlikwidowa­nia generałów z listy aktywnej powinny składać się z dziesięciu ludzi z rewolwerami. Generałowie mają sekretarza i po dwóch adiutantów, którzy mu­szą zostać zabici w swoich domach. Osoby wy­szczególnione do dokonania tych zabójstw nie mogą wycofać się w obliczu żadnej przeszkody czy sprzeciwu i powinny wyeliminować każdego, kto się im sprzeciwia, niezależnie od płci i wieku.

10. Osoby wyznaczone do likwidacji generałów nie będących dowódcami powinny utworzyć grupy składające się z trzech ludzi i powinny wy­konywać swoje obowiązki, jak opisano to w po­przednim paragrafie.

11 i 12. Detale wskazujące, jak muszą zostać zdobyte przez bojowników komunistycznych domy i tereny w strategicznych miejscach oraz potajem­nie uzbrojone i wzmocnione, żeby urządzić tam zasadzki na wojsko, które mogło uciec z koszar. Instrukcja mówi: „Ponieważ oficerowie wojskowi posiadają zabezpieczone samochody, grupy na­szych bojowników muszą dotrzeć samochodami i ciężarówkami do strategicznych punktów, takich jak skrzyżowania. Muszą być uzbrojone w pistolety maszynowe, żeby zapobiec pomocy docierającej do wnętrz miast. Ciężarówki powinny dowozić za­pasy granatów."

13. Nasi bojownicy muszą szybko założyć uprzednio zdobyte mundury i powinni zostać wy­posażeni w karabiny.

14. Kiedy wybuchnie bunt, grupy naszych bo­jowników, ubranych w mundury Gwardii Cywil­nej i Gwardii Szturmowej, wyposażone w sprzęt już przygotowany dla nich, muszą aresztować wszystkich przywódców wszystkich partii poli­tycznych pod pretekstem konieczności dokona­nia tego dla ich osobistej ochrony. Procedura eliminacji generałów nie będących dowódcami po­winna zostać przeprowadzona po ich aresztowa­niu. Umundurowane grupy muszą także areszto­wać i zatrzymać kapitalistów, których nazwiska znajdują się w aneksie „B" okólnika nr 32.

15. Nie powinno się używać przemocy wobec tych kapitalistów, z wyjątkiem przypadków sta­wiania przez nich oporu; powinni jednak zostać zmuszeni do oddania pieniędzy ze swoich kont bieżących w bankach i swoich papierów warto­ściowych. W przypadku ukrywania się muszą zo­stać zupełnie zlikwidowani, łącznie ze swoimi ro­dzinami, bez wyjątku. Jest pożądane, żeby Ko­mórki zostały wplecione w ich personel jako słu­żący czy mechanicy, ponieważ mogą być oni bar­dzo użyteczni¹.

16. Można opuścić.

17. W odniesieniu do członków sił zbrojnych, którzy twierdzą, że są sympatykami, powinno się stosować taką samą taktykę, jaka stosowana była w Rosji. Najpierw skorzystać z ich usług, a potem wyeliminować jako wrogów. Żeby nasze dzieło odniosło sukces i było trwałe, oficer lub człowiek neutralny jest lepszy od tego, który zdradził swój mundur, ponieważ jego życie było zagrożone. Po­dobnie zdradziłby on także nas, gdyby miał do tego okazję.

18. Instrukcje dla naszej milicji, dotyczące mo­bilizacji, ruchów transportu, użycia broni i umiejęt­ności strzeleckich muszą zostać zintensyfiko­wane.²

19. Milicja ustawiona na skrzyżowaniach dróg musi eliminować wszystkie pokonane wojska, pró­bujące uciekać.

20. Stanowiska karabinów maszynowych po­winny być umieszczone w miejscach, które obej­mują zasięgiem przód i tył wszystkich zbrojowni, komisariatów policji i remiz strażackich oraz wszystkich dojazdów i wyjazdów z miast, a gdyby pomimo tego wrogowie zdołali się wydostać, po­winni być atakowani ręcznymi granatami.  

21. Pozostała milicja powinna zostać umiesz­czona w uzbrojonych ciężarówkach w strategicz­nych punktach miast, odległych nie więcej niż ki­lometr od siebie. Ona także powinna być uzbrojona w karabiny maszynowe.

22. Łączność powinna zostać zapewniona przez lekkie samochody i rowerzystów, którzy po­winni być uzbrojeni w rewolwery.

23. Nie ma szczególnego znaczenia.

24. Trzeba zdobyć najbardziej intymne detale, dotyczące życia i charakterów wszystkich osób neutralnych oraz sympatyków i skrupulatnie je za­rejestrować, włączając ich potrzeby rodzinne i wpływ, jaki miłość do swoich dzieci i pragnienie tych niezbędnych potrzeb, mogą na nich wywie­rać. Jeśli jakiś członek naszej milicji, lub któraś z osób neutralnych i sympatyków wykazuje jakikol­wiek objaw słabości, czy opór wobec rozkazów, muszą oni zostać zadenuncjowani w wyższych komitetach organizacji jako winni współudziału i/lub reakcji.

25. Nasza milicja musi zostać zorganizowana do pracy poza swoimi własnymi domami i miej­scowościami, ponieważ doświadczenie nauczyło nas, że w ostatnim momencie, przez sentymenta­lizm, ludzie pracujący w swoich miejscowościach i wśród swoich rodzin i przyjaciół, zawodzili przy wykonywaniu naszych planów z właściwym entu­zjazmem.

26. Wszyscy właściciele składów towarowych i towarów powinni być traktowani jako ważni kapita­liści. Składy te muszą zostać zorganizowane, żeby służyły proletariatowi poprzez grupy administra­cyjne.³

27. Punkt ten dotyczy kwestii użycia GŁODU jako środka szybkiego zredukowania opozycji i potwierdza to, co było powiedziane na temat za­stosowania tej broni w sporach krajowych i w woj­nie międzynarodowej. Czytamy tu: „W czasie pierwszego tygodnia i dopóki organizacja nie doj­dzie do normy, dostawa żywności i napojów dla burżuazji jest zakazana".

28. Czytamy: Zapasy żywności w koszarach i w rękach naszych wrogów, które nie mogą zostać zdobyte, muszą stać się bezużyteczne przez wy­mieszanie ich z parafiną lub innymi substancjami.

Od chwili opublikowania tych rozkazów, przy­wódcy rewolucyjni we wszystkich krajach otrzymali specjalną instrukcję do wykonania starannych pla­nów, dotyczących zajmowania się członkami policji i straży pożarnej, ponieważ doświadczenie wska­zywało, że większość z tych obywatelskich pra­cowników „pozostawała lojalna wobec swoich burżuazyjnych szefów". Zalecane działania są na­stępujące:

1. Przeniknięcie do tych dwóch sił
2. Skorumpowanie szeregowych członków
3. Nakłanianie członków partii do zakupu lub wynajmowania posesji, obejmujących dojazdy do tyłu i przodu komisariatów policji i remiz strażac­kich, żeby ich pracownicy mogli zostać wyelimino­wani podczas zmiany służby. Godzina rewolty ma się pokrywać z czasem zmiany służby policyjnej.

Rozkazy wydane liderom partii komunistycznej w Hiszpanii szczegółowo opisywały, jak mają oni przejąć władzę nad wszystkimi usługami komunal­nymi i służbami publicznymi, jak też nad admini­stracją obywatelską. Celem było zdobycie, w jak najkrótszym czasie, pełnej i absolutnej kontroli wszystkich dostaw żywności i systemów komuni­kacyjnych.

Rozkazy Rewolucyjne przechwycone na Ma­jorce w październiku 1936 r. zostały przetłuma­czone przez Jacques'a Bardoux, który napisał po­tem książkę pt. „Chaos w Hiszpanii". Znajdowały się one w drodze do przywódców rewolucyjnych Hiszpanii.

DOKUMENT HISZPAŃSKI

W celu kontroli najmniejszych szczegółów ru­chu od 8. maja tylko agenci łącznikowi będą mogli wydawać rozkazy i będą się oni komunikowali między sobą przy pomocy Szyfru E.L.M. 54-22. Lokalni liderzy muszą wydać komitetom instrukcje słowne, posługując się następującym kodem:

1.2.1. Rozkaz do rozpoczęcia mobilizacji

2.1.2. Rozkaz do rozpoczęcia rewolty

2.2.1. 1.1. Rozkaz do ataku na ustalone wcze­śniej punkty

3.3.3. Przewidywanie kontrrewolucjonistów

2.4.3. Mobilizacja związków zawodowych

2.5.5. Strajk generalny

2.6.5. Akty sabotażu, np. wysadzanie linii ko­lejowych, itp.

1.3.2. Sygnał do odłożenia rewolty

1.1.0. Rozkaz do zaopatrzenia

1.0.0. Reorganizacja jest gotowa

   0.0. Zamknąć granice i porty

   1.1. Egzekucja osób, które znajdują się na czarnej liście

Wszystkie te rozkazy zostaną wydane na dzień przed rewoltą, 1. maja lub 29.⁴ o północy, z nadaj­nika zainstalowanego w Casa del Pueblo w Ma­drycie, na falach o długości prawie tej samej, na jakiej nadaje madryckie radio związkowe.

Organizacja w Madrycie

Będzie podzielona na następujące sekcje:

A.B. Chamartin de la Rosa, centrala w Casa del Pueblo tej dzielnicy

C.D. Cuatro Caminos, centrala w Klubie Socja­listycznym w dzielnicy

E.F. Dzielnica Pałacowa, centrala w drukarni Mundo Obrero

G.H. Dzielnica Uniwersytecka, centrala w biu­rach wydawnictwa El Socialista

I.J. Dzielnica Łacińska, centrala w Casa del Pueblo

M.N. Dzielnica Inclusa, centrala w centrum so­cjalistycznym

N.O. Dzielnica Pardinas, centrala w garażu przy Castello 19

P.Q. Dzielnica Południowa, centrala w Cen­trum Socjalistycznym Vallecas

R.S. Dzielnica Carabanchel, centrala w Klubie Socjalistycznym

T.U.V. Centrum Madrytu, centrala w Casa del Pueblo, w sekretariacie

X.Y.Z. Biura nr 2, 3, 4, 6, 8, 10, 12 (pokój z balkonem).

Plan kampanii w Madrycie

Rewolta zostanie ogłoszona przez pięć bomb zdetonowanych o zmierzchu. Natychmiast roz­pocznie się sfingowany atak faszystów na jedno z centrów CNT (Confederacion Nacional del Trabajo – Krajowa Konfederacja Pracy). Potem zostanie ogłoszony strajk generalny, a żołnierze i dowódcy, którzy nas popierają zbuntują się. Grupy roz­poczną akcję.

Osoby wyznaczone w sekcji T.U.V. opanują Biuro Komunikacji, Prezydenturę i Ministerstwo Wojny. Ci, którzy należą do dzielnicy zaatakują Intendentury, a ci, którzy należą do sekcji T.U.V. przejmą Biuro Bezpieczeństwa Publicznego.

Specjalna grupa złożona wyłącznie z ludzi wy­posażonych w karabiny maszynowe i granaty ręczne zostanie skierowana do centrali rządowych i zaatakuje je. Przejdzie ona następującymi uli­cami: Carretas, Montera, Mayor, Correos, Paz, Alcala, Arenal, Preciados, Carmen i San Jeronimo. Grupy złożone z pięćdziesięciu komórek po dzie­sięć osób w każdej, będą działały na ulicach dru­giej i trzeciej kolejności, a złożone tylko z dwóch komórek na ulicach pierwszej kolejności i na ale­jach.

Wydane są rozkazy do natychmiastowej egze­kucji wszystkich kontrrewolucjonistów, którzy zo­stali zatrzymani.

Republikanie z Frontu Ludowego zostaną po­proszeni o poparcie ruchu, a w przypadku odmowy zostaną wydaleni z Hiszpanii.

DOKUMENT FRANCUSKI

Tajne.

Do liderów grup i sekcji

Komórka z St. George du Bois, punkt obser­wacyjny Stacja.

Pierwsza Grupa: Centrala Ratusz Miejski. Li­der grupy, A. Prezydent

Sekcja Pierwsza: B.

4 wolontariuszy, 5 karabinów, 1 rewolwer, 70 jednostek amunicji do karabinu, 20 do rewolweru, 15 granatów.

Sekcja Druga: C.

6 wolontariuszy, 4 karabiny, 3 rewolwery, 70 jednostek amunicji do karabinu, 20 do rewolweru.

Sekcja Trzecia: D. Lider C.

4 wolontariuszy do dystrybucji uzbrojenia i amunicji i do robienia amunicji. 6 rewolwerów, 15 kanistrów benzyny, 25 kanistrów (5-litrowych) re­zerwy, wydane towarzyszowi C.

Druga Grupa: Centrala Dworzec Kolejowy. Li­der D.E.P.

7 wolontariuszy, 8 karabinów, 80 jednostek amunicji, 20 lasek dynamitu wydanych towarzy­szowi E.

Trzecia Grupa: Na Dworcu. Lider F.E.

5 wolontariuszy (2 ekspertów), 6 karabinów, 1 rewolwer, 60 jednostek amunicji do karabinu, 20 do rewolweru, 1500 metrów izolowanego drutu telefonicznego wydanego towarzyszowi F.

Czwarta Grupa: (oddział atakujący) Centrala Piwnice Ratusza Miejskiego, Lider G.

Sekcja Pierwsza: H.

4 wolontariuszy, 4 karabiny, 50 jednostek amunicji, 10 noży, 12 lin.

Sekcja Druga: I.

4 wolontariuszy, 4 karabiny, 50 jednostek amunicji, 10 noży, 10 lin.

Instrukcje specjalne.

Druga Grupa: Wysadzanie linii kolejowych i konwojów faszystowskich.

Trzecia Grupa: Natychmiastowe połączenie Centrali Telefonicznej, Poczty, Dworca Kolejowego i Ratusza.

Do wszystkich Grup: Oszczędzać amunicję do czasu nadejścia uzbrojenia i amunicji z komórki w Rochefort.

Pierwsza Grupa do dowódcy aprowizacji, zwie­rząt i paszy do czasu nadejścia instrukcji z Ro­chefort dotyczących dystrybucji.⁵

TOWARZYSZ PREZYDENT

Komentarz autora

Niedawna historia dowiodła, że instrukcje ujarzmienia Hiszpanii wydane przez Iluminatów poprzez Moskwę, zostały od tamtego czasu uwspółcześnione i wprowadzone w życie we wszystkich krajach europejskich, które zostały ujarzmione od 1936 r. Nie ma powodu, by twier­dzić, że Piąta Kolumna w Kanadzie i USA jest mniej starannie zorganizowana. Piąta Kolumna gotowa jest wykonać rozkazy Iluminatów, gdy ci, którzy kierują Światowym Ruchem Rewolu­cyjnym uznają, że czas nadszedł. Istnieją liczne dowody na to, że członkowie komunistycznej partii Kanady i USA dokonują od 1948 r. szybkiej ewa­kuacji z wielkich miast i rejonów przemysłowych, żeby mo­gli znaleźć się na wsi na piknikach i z po­wodu in­nych, rozsądnych pretekstów w czasie po­czątko­wych etapów sowieckiego nalotu bombo­wego. Planują oni powrót i przejęcie władzy, kiedy wa­runki będą chaotyczne, a mieszkańcy wciąż będą w stanie paniki.

Podczas gdy konieczna jest kontrola ilumini­zmu w Europie i Azji, będzie olbrzymim i kosztow­nym błędem, jeśli nie zdamy sobie sprawy z peł­nych rozmiarów niebezpieczeństwa ich Piątej Ko­lumny. Musimy usunąć nasze wewnętrzne niebez­pieczeństwo, albo wszystkie nasze plany cywilnej obrony w sytuacjach nadzwyczajnych będą bezu­żyteczne. Najpierw musimy poradzić sobie z wro­giem wewnętrznym, a potem nasze plany obrony i inne sprawy wpasują się płynnie w nurt nieskrę­powany przez zdrajców i sabotażystów. Faktem, o którym musimy pamiętać jest to, że komuniści są przyzwyczajeni do rozpoczynania rewolucji. Przy­wódcy komunistów tworzą potem dyktaturę prole­tariatu, która z kolei opanowywana jest przez agenturę Iluminatów.

Tekst powyższy kończy rozdział czternasty książki Williama Guy Carra. Na tym też kończymy jej druk na łamach MICHAELA. Pełny tekst ukaże się w wydaniu książkowym w tym roku, o czym poinformujemy naszych Czytelników.

1-  To zalecenie chroniło bankierów i kapitalistów, którzy pracowali jako agenci Iluminatów, w taki sam sposób, w jaki podobne zalecenia chroniły Rothschildów w cza­sie rewolucji francuskiej.

2- W 1946 r. autor poinformował właściwe władze, że do Kanady importowano 303 karabiny jako złom. W ten sam sposób gabinet ministrów Kanady zezwolił na wy­słanie broni jako złomu na Bliski Wschód w 1956 r. 

3- To zalecenie także pokazuje, że Iluminaci są prawdzi­wymi przywódcami działań rewolucyjnych. Zawsze znajdują się oni na najwyższych stanowiskach w Rzą­dach, Społeczeństwie, Przemyśle i Siłach Zbrojnych. Robotnicy, Tłum, są tylko „pionkami w grze". Są uży­wani, a potem podporządkowani. Udowodnijcie to im, a spisek komunistyczny się nie uda. Autor. 

4- Data rewolty została przesunięta na 22 lipca już po wy­daniu tych rozkazów. 

5- Powyższa informacja została udostępniona'Wolnej Pra­sie Świata'przez niezależnych dziennikarzy i akre­dytowanych korespondentów, gdy tylko stała się do­stępna, ale nigdy nie została opublikowana. Dlaczego? Autor.