URSZULA POLKOWSKA — 1946 - 2006
Poznaliśmy się w Kanadzie, kiedy powstawała polska redakcja MICHAELA. Wielu Polaków na emigracji nie do końca jest w stanie wykorzystać swoje zdolności. Uli było to dane.
Ula ukończyła filologię rosyjską na Uniwersytecie Gdańskim. W 1986 r. znalazła się wraz z mężem na emigracji w Kanadzie. Nigdy nie utraciła kontaktu z Polską. Żyła tym, co się działo w naszej Ojczyźnie, w Polsce, ale też i tym, co się działo wśród Polonii. Byla z tych, których interesuje niemal wszystko. Umiała poszukiwać prawdy i dociekać jej, umiała ją rozpoznać. Potrafiła odróżnić od niej manipulację i kłamstwo. W tym, co robiła zachowała młodzieńczą świeżość, ale też obserwowała dzisiejszy świat bez złudzeń. O tym pisala w swoich artykułach. Jednocześnie Bóg doświadczył ją chorobą. Cierpiała na wrodzoną wadę serca.
Urodziła się 28 marca 1946 r. w Sindelfingen kolo Stuttgartu. Po studiach pracowała jako wykładowca w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni na wydziale lektoratu języków obcych. W 1973 r. wyszła za mąż za Zbigniewa Polkowskiego. Po stanie wojennym Państwo Polkowscy znaleźli się na emigracji w Kanadzie. To właśnie tu Ula poznała Kredyt Społeczny, Instytut Louisa Evena i jego wydawnictwa. Od początku też nie miała wątpliwości, że warto się zaangażować w propagowanie tej doktryny, a w konsekwencji w propagowanie sprawiedliwości społecznej i katolickiej nauki społecznej. Pisala artykuły do MICHAELA i tłumaczyła dla nas teksty z języka angielskiego. Była głęboko wierzącą osobą.
Ostatnio zdecydowała się na operację serca, która czekała na nią od dłuższego czasu. Wiedziała, że operacja jest trudna i dobrze się do niej przygotowała od strony duchowej. Niestety operacja się nie udała. Ula nie odzyskała przytomności i po tygodniu odeszła do Domu Ojca 8 sierpnia 2006 r.
Msza pogrzebowa odbyła się w kościele św. Teresy w Toronto 15 sierpnia 2006 r. w święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Ksiądz pożegnał ją słowami: "Urszula cieszy się teraz największym szczęściem, będąc w Niebie, co było jej celem. Rozpoczęła teraz nowe życie z Bogiem". W imieniu Pielgrzymów św. Michała i Instytutu Louisa Evena pożegnał Ulę Ivonne Nantel. Podkreślił, że jej miłość do Polski nie zostanie zapomniana i że stamtąd, z Domu Ojca, będzie pomagać nam w walce z siłami ciemności. Msza św. za spokój duszy Uli odbyła się w siedzibie głównej MICHAELA w Rougemont pod Montrealem 5 września 2006 r.
